Refuzimi i iniciativës së kaosit është një sukses. Me 54,79 për qind të votave kundër, popullsia zvicerane me të drejtë vote e refuzoi qartë iniciativën «Jo një Zvicër 10-milionëshe” më 14 qershor 2026. Për Unia, kjo është një shenjë e rëndësishme kundër izolimit dhe kundër përpjekjes për ta bërë përgjegjëse për problemet shoqërore dhe ekonomike.
Shumë njerëz, të cilët preken drejtpërdrejt nga vendimet e politikës së migracionit, nuk mundën të votonin fare. Të huajt nuk kanë të drejtë vote dhe zgjedhjeje në nivel federal. Në të njëjtën kohë, më shumë se dy milionë njerëz pa pasaportë zvicerane jetojnë përgjithmonë në Zvicër. Ata punojnë këtu, paguajnë taksa dhe kontribute të sigurimeve shoqërore, krijojnë familje dhe janë pjesë e jetës shoqërore.Megjithatë, pjesëmarrja politike nuk bëhet vetëm te kutia e votimit. Ajo bëhet edhe në vendin e punës, në sindikata, shoqata dhe komunitete migrantësh. Fushata kundër iniciativës së kaosit tregoi se sa të rëndësishme janë këto forma të pjesëmarrjes. Punonjësit migrantë u informuan, diskutuan dhe u mobilizuan së bashku me punonjësit e tjerë kundër iniciativës.
Për Sindikatën Unia, migrantët nuk janë thjesht njerëz të «prekur» nga politika e migracionit. Ata janë punëmarrës, anëtarë sindikatash dhe anëtarë aktivë të shoqërisë sonë. Interesat e punonjësve nuk mund të ndahen sipas kombësisë. Pagat e mira, vendet e sigurta të punës dhe sigurimi shoqëror kërkojnë zgjidhje të përbashkëta – pavarësisht nga pasaporta.
Refuzimi i iniciativës së kaosit meriton të festohet. Në të njëjtën kohë, ky sukses duhet të jetë një shtysë për të menduar për pjesëmarrjen politike të njerëzve që janë prej kohësh pjesë e kësaj shoqërie. Këtu hyn në lojë iniciativa për demokraci «Për një të drejtë qytetarie moderne», të cilën Unia e mbështet. Ajo synon të thjeshtojë qasjen ndaj natyralizimit (marrjes së shtetësisë) dhe ta bëjë atë më uniforme në mbarë Zvicrën. Ndër të tjera, kohëzgjatja e kërkuar e qëndrimit parashihet të reduktohet nga dhjetë në pesë vjet.
Nga këndvështrimi sindikal, kjo është e rëndësishme. Natyralizimi nuk do të thotë vetëm një pasaportë zvicerane. Ai do të thotë gjithashtu të drejta politike dhe mundësi për të bashkëvendosur për të ardhmen e shoqërisë në të cilën jeton. Sigurisht që duhen kushte të qarta për natyralizim. Por vendimtare është që këto të jenë të drejta, transparente dhe të krahasueshme për të gjithë. Njerëzit që jetojnë dhe punojnë këtu prej shumë vitesh duhet të kenë një mundësi reale për t'i përkitur plotësisht këtij vendi edhe politikisht.
Suksesi kundër iniciativës së kaosit tregon: Zvicra ka vendosur në shumicë kundër izolimit. Tani çështja është ta çojmë këtë sukses më tej – dhe të forcojmë pjesëmarrjen politike të njerëzve që jetojnë, punojnë dhe ndërtojnë të ardhmen e tyre dhe shoqërinë këtu në Zvicër.