Najważniejsze o polityce, migracji i społeczństwie.

Szwajcarska Partia Ludowa (SVP, UDC), prawdziwa fabryka trucizny, ma talent do tworzenia kreatywnych nazw inicjatyw. Ich najnowszy atak na prawa socjalne i demokratyczne wszystkich pracowników nosi nazwę „Inicjatywa na rzecz Zrównoważonego Rozwoju”. Brzmi to rozsądnie, ale nie ma w tym nic zrównoważonego. Wręcz przeciwnie: to frontalny atak na nasze systemy zabezpieczenia społecznego, nasze płace i nasze prawa. Podczas gdy ludzie cierpią z powodu rosnących składek na ubezpieczenie zdrowotne, czynsze pożerają klasę średnią, a realne płace stoją w miejscu, SVP nie oferuje żadnych rozwiązań, a jedynie kozły ofiarne. Przez dekady partia ta prowadziła politykę dla bogatych i superbogatych. Opanowała tę grę do perfekcji: odwracanie uwagi, wskazując palcem na „obcokrajowców”, zamiast brać odpowiedzialność za konsekwencje własnej polityki, nastawionej na interesy grup uprzywilejowanych. 

Ta inicjatywa chaosu nie jest wyjątkiem. Głos „tak” w tej inicjatywie byłby równoznaczny z „tak” dla chaosu. Doprowadziłoby to do chaosu płacowego, ponieważ koniec swobodnego przepływu osób doprowadziłby do załamania się ochrony płac. Bez kontroli dumping płacowy stałby się modelem biznesowym. Emerytury pogrążyłyby się w chaosie, ponieważ AHV/AVS straciłoby miliardy bez młodych składkowiczów – cięcia emerytur lub podwyższenie wieku emerytalnego byłyby logiczną konsekwencją. Doszłoby również do chaosu w sektorze opieki, gdzie jesteśmy już i tak desperacko zależni od wykwalifikowanych pracowników z zagranicy. Każdy, kto akceptuje tę inicjatywę, akceptuje chaos społeczny i gospodarczy. 

Inicjatywa ta jest również atakiem na godność migrantów, którzy pomagają budować ten kraj. Komisja ds. Migracji Unii słusznie ostrzega: Ciężko wywalczony postęp zostanie zniszczony. Powrót do nieludzkich modeli, takich jak status pracownika sezonowego, i atak na prawo do rodziny, są niegodne nowoczesnego państwa prawa.

Ta inicjatywa nie rozwiązuje żadnych problemów, a wręcz je pogłębia. To czysta polityka symboliczna, prowadzona kosztem pracowników, bez uwzględniania rzeczywistych czynników generujących koszty na rynku opieki zdrowotnej i nieruchomości. Związki zawodowe odpowiadają na podziały solidarnością. Ci, którzy chcą chronić prawa, płace i emerytury, powinni napisać jasne „nie” na karcie do głosowania 14 czerwca.